از بادکوبه تا بلخ - از شوش تا ایروان

اینجا سرزمین جنگجویان بی کفن است!

اینجا پر از لاله های بی گلبرگ،

در هر سرای و - هر دشت و هر دمن است

اینجا نغمه های باد - از درهء پنجشیر،

بر بام پامیر - اذان می شوند

و خورشید - بر سجادهء دماوند،

نماز عشق می گذارد

اینجا سرزمین بینوایان ِ با نواست

اینجا پر از ققنوسهای در آتش،

دریادلان ِ به طوفان - ناخداست

اینجا سرزمین هرات...

خجند و بلخ و دشت مغان - ایروان

پر از وسعت شوش و خراسان!

سرای عشق و غزال و غزل،

شکوفه های روان - به رودهای بی صداست!

اینجا سرزمین عقابهای بلند پرواز آرزو،

بر کرانه های سواحل نظر است

اینجا سرزمین جنگجویان بی کفن است...

دوازدهم بهمن ماه هزار و سیصد و هشتاد و شش خورشیدی 
 

فرهاد عرفانی - مزدک